ในปี 1968 กลุ่มนักเคลื่อนไหว 7 คนถูกนำตัวขึ้นศาลในข้อหาสมคบคิดก่อความไม่สงบระหว่างการประท้วงต่อต้านสงครามเวียดนามที่ชิคาโก การพิจารณาคดีที่เต็มไปด้วยอคติและความตึงเครียดทางการเมืองกลายเป็นเวทีปะทะกันระหว่างอุดมการณ์กับระบบยุติธรรม ผู้พิพากษาที่มีอคติและทนายฝ่ายโจทก์ที่เด็ดเดี่ยวพยายามบีบให้ทั้งเจ็ดยอมจำนน แต่พวกเขากลับใช้ห้องพิจารณาคดีเป็นพื้นที่เปิดโปงความอยุติธรรมของรัฐบาล การต่อสู้ครั้งนี้ไม่ใช่แค่การเอาตัวรอดของคนกลุ่มเดียว แต่เป็นการตั้งคำถามถึงสิทธิในการแสดงออกและความหมายของประชาธิปไตย
